Kabanata-15: Pagkukumpisal

Pananaw ni Sya: Pagkapasok na pagkapasok namin, hinatak agad ako at si Hanna ng mga lalaki sa kung saan-saan. Tumigil muna kami sa mga arcade games, naglaro ng The Dead Man's Cove at Shoot The Ducks. Nanalo si Braison ng asul na koala, na ibinigay niya sa sobrang masayahing si Hanna. Si Kane naman, nanalo ng brown na teddy bear para sa akin. Tapos, lumabas kami kung saan ang daming rides. Wala sa amin ang nakakaalam kung alin sa kanila ang pinakamasaya, maliban kay Hanna kaya dinala niya kaming lahat sa iba't ibang rides, yung tipong ni hindi ko alam na may ganun pala. Sumakay kami sa classic na Merry-go-round, Ferris Wheel (kami ni Kane may sariling sakay at ang hirap para sa kanya na pigilan ang kamay niya), Dodgem cars, Infinity, at Helter-Skelter. Nagutom kami pagkatapos kaya binilhan kami ng dinner ng mga lalaki. Pizza at fries para sa aming mga babae at puro cold drinks lang para sa mga lalaki. Sobrang saya namin at ni hindi namin napansin na hindi kumain ang mga lalaki. Pabalik na kami sa kotse para umuwi, mga ngiting kontento ang nakaguhit sa aming mga mukha. Hindi na sana mapapantayan pa ang gabing ito. Si Hanna, nakayakap ang braso kay Braison habang si Kane naman, nakahawak ang braso sa balikat ko. Sinabi ko bang uuwi? Yup! Uuwi! Hindi ko man lang namalayan na simula na palang itinuturing ko na bahay ang bahay ni Kane. Pero magtatagal ba? O iiwan din ako ni Kane sa huli, katulad ng ginawa ng mga magulang ko o katulad ng sinumang minahal ko? Mahal? Mahal ko ba siya? Oo, gusto ko siya ng sobra pero mahal ko ba siya? Nandoon na ba ako? Itinaboy ko ang mga isiping iyon at nagdesisyon na mabuhay sa kasalukuyan, kung saan kasama ko si Kane. 'Yun lang ang iniisip ko ngayon. Pagkarating namin sa parking lot, biglang nawala si Braison at si Hanna. Tumingin ako kay Kane na nagtataka, nakakunot ang kilay sa pagkalito. Ngumiti lang siya at kinurot ang ilong ko nang may pagmamahal. Hinampas ko ang kamay niya na ikinatawa niya at sinamaan ko siya ng tingin. Ang isip bata talaga ni Kane, hindi naman sa nagrereklamo ako. "Ano? Ang cute mo lang talaga tignan sa itsura mo," sabi niya at nagsimula na namang maglakad, ako naman sa tabi niya. "Saan sila pupunta? Hindi ba sila sasama sa atin?" tanong ko, na ikinailing lang ni Kane. "Hindi! Tapos na ang double date natin. Single date na tayo ngayon," sabi niya sa akin. "At saan naman tayo pupunta ngayon?" tanong ko, na diniinan ang 'tayo'. Binuksan niya ang pinto ng kotse para sa akin at sumakay ako bago siya pumunta sa kanyang gilid at sinimulan ang kotse. "Hindi mo pa sinasabi kung saan tayo pupunta," sabi ko, ang braso ko nasa disc holder at ang baba ko sa kamay ko, nakatingin sa kanya. Ang side pose niya ang hot. Hindi ko naisip na ang isang taong nagmamaneho ng kotse ay pwedeng maging kaguwapo. Napabuntong hininga ako nang sulyapan niya ako sandali at pagkatapos ay iniwas niya ang mata sa daan habang nakangiti. "Surpresa," kalmado niyang sabi, nagpalit ng gears, kung saan naman ako napabuntong hininga muli. Tumawa lang siya, kumaliwa. Cliché lang talaga. Pero, ginamit ko ang oras na iyon para humanga sa kanyang napakagandang katangian. Tiningnan ko ang kanyang labis na magagandang mata, na sa tingin ko ay dapat ipagbawal dahil napakahipnotiko nila, madali ka nilang maparalisa. Katulad ng buhok ni Medusa na kayang gawing bato ang isang tao. Tapos, tiningnan ko ang kanyang mga labi na mukhang malambot at nag-isip kung ano kaya ang pakiramdam kapag ang mga labing iyon ay nasa akin. Nagulat ako nang bigla siyang tumawa. "Alam mo namang bastos ang tumitig," sabi niya. Namula ang mukha ko at umabot sa matingkad na kulay pula habang natanto ko ang iniisip ko. Lumubog ako sa aking upuan na parang bata at ipinatong ang aking mga braso sa aking dibdib. Tumitibok pa rin ang puso ko. Narinig ko ang kanyang pagtawa, na lalo pang nagpadagdag sa aking kahihiyan. Ang natitirang biyahe ay tahimik. Hindi nagtagal, pumasok ang kotse sa isang magaspang na daan at mga puno lang ang nakikita. Dinala niya ako sa gubat? Sa ganitong oras ng gabi pa? Ano kaya ang plano niya? Nakaramdam ako ng parehong excitement at nerbiyos sa parehong oras. Huminto ang kotse sa isang punto at malinaw kong nakita kung saan niya ako dinala. Lumabas ako sa kotse. Nasa isang bangin kami na ni hindi ko alam na mayroon sa lungsod na ito. Lumakad si Kane sa tabi ko at inalok sa akin ang kanyang kamay kasama ang kanyang kaakit-akit na ngiti. Tumingin ako sa kanya bago ibinigay ang aking kamay sa kanya. Uminit ang puso ko dahil sa pagmamahal sa kanyang mga mata. Mahal niya ba ako? Dumating at nawala ang isiping iyon kasabay ng pagdating nito. Lumakad kami papalapit sa gilid ng bangin at napahinga ako. Ang buong lungsod ay nakikita mula rito at iba't ibang kulay ng mga ilaw ang nagniningning sa kadiliman ng gabi. Kumilos si Kane sa likod ko na parang paupuin ako at tumingin ako sa likod niya, nagulat sa pagkakita ng isang banig na nakalatag sa lupa at ilang malambot na unan. Nakakataba talaga ng puso, ang makita na espesyal na inihanda ni Kane ang lahat. Ipinakita lang nito kung gaano ako kaespesyal sa kanya. Para siyang isang biyaya para sa akin, bumaba mula sa langit para sa akin. Tumingin ako sa kanya na may sarili kong ngiti at humiga kami sa aming mga likod sa tabi ng isa't isa. Ang kalangitan sa gabi ay puno ng mga bituin, na siyang pinakamaganda at kaakit-akit na tanawing nakita ko. Gustung-gusto ko palaging panoorin ang kalangitan sa gabi ngunit kinuha sa akin ng kaguluhan sa buhay ko. Habang nakahiga kami roon, magkatabi, napakatahimik, pumikit ako at huminga nang malalim. Sa wakas, nararamdaman ko ang kapayapaan. Ang kaligayahan na matagal ko nang hinahanap. Muli kong binuksan ang aking mga mata at tiningnan ang magandang kalangitan sa gabi. "Ganda," bulong ko. "Oo, napakaganda," sabi ni Kane at hinarap ko ang kanyang mukha at nakita ko siyang nakatingin sa akin imbes na sa kalangitan. Tumawa ako at tumingin muli. Ang lalaking ito ang ikamamatay ko. Bigla siyang humarap sa akin, itinaas ang isang braso sa likod ng aking ulo upang ang kanyang mukha ay nasa itaas ko na ngayon. Huminto ang aking paghinga at mahigpit kong hinawakan ang aking mga kamay sa aking tiyan. Nararamdaman ko ang kanyang hininga sa aking mukha habang ang kanyang mga mata ay nakatutok sa aking mga labi. Ang aking tingin ay nagpalipat-lipat din sa kanyang mga labi at pagkatapos ay bumalik sa kanyang mga mata. Nagsimula siyang yumuko at ang aking mga mata ay tila kusa na pumikit. Inisip ko ito bilang espesyal na sandali kung saan ko gusto ang aking unang halik. Sa ilalim ng kalangitan na puno ng magagandang bituin at isang kamangha-manghang tanawin sa harap, naririnig ang nakapapawing pagod at tahimik na tunog ng gabi. Di nagtagal, naramdaman ko ang isang bagay na malambot na dahan-dahang dumampi sa aking mga labi. Agad kong nalaman na iyon ay ang mga labi ni Kane. Sumabog ang mga paputok sa background katulad sa mga cliché na istorya habang ang matinding sparks ay sumabog mula sa dulo ng aking dila at tumakbo sa buong katawan ko. Napahinga ako nang hawakan niya ang aking baywang at ginamit ko ito bilang pagkakataon na palalimin ang halik. Hinawakan ko ang kanyang braso at ibinalik ang halik nang may pantay na silakbo ng damdamin. Hinalikan niya ako na parang matagal na siyang naghihintay. Matagal nang yakapin ako nang mahigpit, mahalin ako. Lubos na naguluhan ang isip ko pagkatapos noon. Naghiwalay kami pagkatapos ng ilang sandali na humihingal at ipinatong niya ang kanyang noo sa akin. Binuksan ko ang aking mga mata at napunta lamang sa kanyang magagandang grey-blue na mata na nakatingin na sa aking kaluluwa. Isang ngiti ang sumilay sa aming dalawa habang tinanggap namin ang aming posisyon. "Iyon ang una kong halik," pag-amin ko at lumawak ang ngiti niya sa pagkarinig niyon. Isang galit na pamumula ang napunta sa aking mga pisngi at ibinaba ko ang aking tingin. Nagawa ko na ang isang bagay na napakapal at hindi pa rin ako makapaniwala sa mainit na sandali na mayroon kami kanina. Itinaas niya ang aking ulo sa pamamagitan ng kanyang daliri sa ilalim ng aking baba hanggang sa muli naming nagtagpo ang aming mga mata. "Napakainosente at maganda mo, na nagiging dahilan upang gusto kitang yakapin at protektahan ka mula sa buong mundo. Mahal na mahal kita," pag-amin niya. Nanlaki ang aking mga mata at bigla kong tinakpan ang kanyang bibig ng aking kamay. Medyo sumimangot ang kanyang kilay sa pagkalito. "Huwag mo nang sabihin ulit 'yan," bulong ko. Sakit at pagkalito ang nagpakita sa kanyang mga mata. "Sinumang nagsasabing mahal ako, umaalis sila sa huli. At hindi lang umaalis, pumupunta sila sa isang lugar na hindi ko na sila makikita, hindi ko na sila maririnig. 'Yun ang palaging sinasabi ni Helena sa akin. Ako ang isinumpa, Kane. At sa palagay ko hindi ko kayang mawala ka ngayon," sabi ko sa kanya. Kung mangyayari talaga iyon, hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Pumikit ako upang ayusin ang aking sarili. Naramdaman ko ang isang bagay na malambot sa aking noo. Hinalikan ni Kane ang aking templo at tinakpan ang aking mukha sa kanyang mga kamay, itinaas ito upang makita ko muli ang kanyang mga mata. "Huwag mong sasabihin ang anumang bagay na katulad niyan kailanman. Hindi kita iiwan kailanman sa walang hanggan. Ikaw ay akin. At haharapin ko ang Helena at ang kanyang anak. Ngunit wala sa mga ito ang magbabago sa katotohanan na mahal kita." Ang kanyang mga salita ay humukay sa pinakamalalim na emosyon ng pagmamahal mula sa aking puso, libu-libong paruparo ang nagliparan sa aking tiyan. "Ngayon, tara na. Gabi na at hindi ko gustong sipunin ka, prinsesa." Ngumiti ako sa kanya nang may pagmamahal. Napakarami ko nang ngiti buong gabi na natatakot ako na mahuhulog ang aking mga ngipin. Naglakad kami pabalik sa kotse. Natapos ang aming unang date nang ganun ngunit para itong isang walang katapusang panaginip. Ang bawat sandaling ginugol kasama niya ay hinila ang mga lubid ng aking puso sa mga paraan na hindi ko maipaliwanag. Ito ay isang ganap na engkantada!