Ang Aking Himalang Banal na Ginang, Aking Tagapagligtas (Ang Alamat ng Gintong Lotus)

Umupo siya na umiiyak sa tabi ng kanyang nanay habang pinapanood kung paano nawala ang hininga nito. Buong buhay niya ay nasa tabi niya ang nanay niya at ngayon ang hindi natatalo na sagradong ginang ay mamamatay na. Paano ba naman bigla na lang siyang mamamatay ng ganun? "Nanay, please huwag mo akong iwanan!" sigaw niya habang hawak ang kamay nito. "Lagi akong nandiyan prinsesa. Laging tatandaan na mahal na mahal kita at lahat ng ginawa ko ay para mapanatili kang ligtas," sabi nito. "Please huwag kang magsalita ng ganyan. Tipirin mo ang iyong hininga." "Nakikita ko na hinihintay na ako ng iyong tatay. Huwag mong hayaan na may mang-abuso sa iyo, maging mas malakas ka kahit ano pa ang harapin mo sa hinaharap. Gawin mong dakila ang bundok na ito at palakihin ang lahat ng tao sa pamamagitan ng pagbanggit sa iyong pangalan. Huwag mong hayaan na tapakan ka nila kailanman. Tandaan na ikaw ay espesyal na anak at laging nasa puso ko," sabi ng kanyang nanay sa kanya. "Gagawin ko ang iyong mga hiling nanay pero please huwag mo pa akong iwanan," pagmamakaawa niya. "Kapag wala na ako, kailangan mong buksan ang safe box ko at kunin ang sulat na nasa loob. Basahin mo ito at sunugin. Sana hindi darating ang araw na ito pero dahil nandito na, natatakot ako na dapat mong malaman ang totoo. Mahal na mahal kita anak at lagi kong gagawin," sabi ng kanyang nanay at hindi Lalaki lang siya binigyan ng pagkakataon na sumagot ay nawala na lang siya. Hindi siya makapaniwala; niyugyog niya ito pero hindi pa rin sumagot. Wala na ang kanyang nanay at nag-iisa na lang siya. Paano niya matitiis na iwanan siya mag-isa sa malupit na mundong ito? Umiyak siya ng malakas na nakaagaw ng atensyon ng mga taong nakatira kasama niya. Lahat sila ay lumapit at yumuko at nagsimulang umiyak kasama niya. Pinunasan niya ang kanyang mga luha at tumingin sa Kaliwang Tagapagbantay. "Maghanda para sa libing ng nanay ko. Gawin itong engrandeng libing at tatlong buwan ang panahon ng pagluluksa. Dagdagan ang seguridad sa paligid ng bundok at sinumang hindi magluksa nang may katapatan ay ililibing kasama ang nanay ko. Siguraduhin na ililibing siya kasama ang kanyang asawa. Dapat maghanda ang departamento ng mananahi ng gintong damit para sa kanya na ililibing. Dapat matapos ang damit sa loob ng isang linggo at dapat nilang gawin itong maganda kung hindi ay pagugulungin ko ang kanilang mga ulo," nagbigay siya ng instruksyon at nagkrus ang mga braso ng Kaliwang Tagapagbantay bilang pagpapakita ng respeto. "Gagawin ko ang iyong mga instruksyon," sabi nito. Napatingala siya at gumawa ng panata sa kanyang yumaong nanay. "Sisirain ko ang sinumang lalaban sa Lotus Palace. Sinumang hahamon sa akin at sinumang naging dahilan ng pagbagsak ng nanay ko sa kanyang pagkamatay ay aalisin ko silang lahat. Gagawin kong napakadakila at mas sikat ang aking palasyo katulad ng gusto ng nanay ko." Pero una, may sulat siyang babasahin at alamin kung ano ang napakahalaga na hindi sinabi sa kanya ng kanyang nanay kundi nag-iwan pa ng sulat para dito. Natagpuan niya ang safe box at binuksan ito. Sa loob ay may nakasarang sulat na may selyo ng kanyang nanay. Binuksan niya ang selyo at kinuha ang sulat. Nagsimula siyang basahin ang sulat at hindi niya maintindihan. Anong sinasabi sa kanya ng kanyang nanay? Paano nangyari ito? Lumuhod siya sa lupa at hinawakan ang sulat sa kanyang kamay. "Susundin ko ang iyong payo nanay," sinabi niya sa kanyang sarili at alam niya na nagbago na ang lahat. Ang kanyang buhay ay hindi na magiging katulad ng kanyang inisip noong bata pa siya. Ang kanyang buhay ay biglang nag-iba at walang nang pagbabalik.