Kabanata 4

....... Nung lumabas siya sa study, biglang naramdaman ni Natasha na parang panaginip lang yung usapan nila sa loob. Ikakasal siya sa lalaking mas matanda sa kanya. Oo, pumayag siya. Wala na siyang ibang paraan para makapag-aral. Mga madilim na ulap at kulog sa labas ng bintana. Hindi niya alam kung kailan nagsimulang umulan. Medyo mahalumigmig yung hangin. Sayang, hindi nagdala si Natasha ng payong. Nakatulala lang siya sa ulan. "Handa na po ba kayo, Binibini?" Nung inabot sa kanya ni Sam yung kasunduan sa kasal, lutang pa rin siya. Parang panaginip pero totoo. Tinitigan niya yung puting papel sa harap niya, napalunok si Natasha. Kinagat niya yung labi niya at pinirmahan yung pangalan niya doon. Tinitigan ni Sam yung dalaga na may halong emosyon pero sa isip-isip niya, ang makapag-asawa kay Mr. Busch ay para nang umakyat sa langit, biyaya na rin siguro galing sa nakaraang buhay. Pagkatapos pirmahan yung kasunduan, sunset na sa labas ng bintana. Kinuha ni Natasha yung isang kopya ng kasunduan at binigay yung isa kay Sam. "Mr. Miller, dahil kasal na kami ni Mr. Busch, ano po yung napagkasunduang tuition fee?" Tiningnan siya ni Natasha na parang may gustong ipahiwatig. "Makakaasa kayo na nailipat na yung pera sa account niyo. Mrs. Busch na kayo ngayon. Numero lang ang pera. Kung kailangan niyo pa ng dagdag na pera, pwede niyo akong sabihan direkta, wag na nating abalahin si Mr. Busch." Kung mapupunta sa tenga ni Mr. Busch, iisipin niya na parang inaabuso nila si Mrs. Busch. Kinuha ni Natasha yung cellphone niya at nakita niya na may bagong mensahe na kakarating lang, sampung minuto na ang nakalipas. "Ang account niyo na nagtatapos sa xxxx ay nakatanggap ng $50,000 kaninang 15:33, at ang kasalukuyang balanse ay 50,000.23." Muntik nang mabitawan ni Natasha yung cellphone niya. Iyon na siguro yung unang beses niya na makakita ng ganung kalaking pera simula nang ipanganak siya. "Mr. Miller, baka nagkamali kayo ng dinig. Sapat na po yung tuition fee ko." Natakot si Natasha. Ngumiti si Sam. "Binibini Natasha, bilang Mrs. Busch, karapat-dapat kayo sa lahat ng ito." Natigilan si Natasha. Tiningnan niya yung balanse ng account sa screen. Napakalaki ng pera, parang binenta siya sa kanila. Parang ang pait ng pakiramdam niya. "Hindi ako makakakuha ng taxi ngayon. Pwede niyo ba akong ihatid pauwi?" "Natural lang po iyon, Binibini Natasha. Pag nakatira na kayo sa pamilyang Busch, bibigyan namin kayo ng driver." Sagot ni Sam na nakangiti. "Tira sa pamilyang Busch?" Medyo nagulat si Natasha. Tinitigan niya si Sam ng malalaking mata. "Binibini Natasha, kung hindi niyo alam ang pagkatao ni Mr. Busch, pwede ko kayong bigyan ng kopya ng The Busch Group mamaya, pero isang bagay na dapat niyong malaman bago pa man iyon, ang The Busch Group ay hindi basta-bastang mayaman na pamilya, at pagkatapos niyo pong magpakasal kay Mr. Busch, hindi na kayo pwedeng magpatuloy sa dating buhay." Itinulak ni Sam yung salamin niya, walang masyadong emosyon sa mukha niya, isa-isa niyang inilarawan yung katotohanan. Nagulat si Natasha. Nung pumayag siyang magpakasal, yung tuition fee lang yung iniisip niya, pero hindi niya inisip yung kapalit nung ikinasal siya kay Edward. "Pwede pa ba akong umatras sa sinabi ko?" Mahinang sabi ni Natasha. Yumuko siya at nilabas yung kasunduan. "O kaya ibabalik ko na lang sa inyo, iisipin ko ulit." Seryosong sinabi ni Sam, "Binibini Natasha, nagbibiro po ba kayo? Nagkabisa na yung kasunduan. Mas mabuti na huwag niyo nang isipin ulit yan. Sa talaan ng angkan ng The Busch Group. Ang asawa ay nabibiyuda lang at hindi nakikipaghiwalay." Nagulat si Natasha. ... Mabilis na kumilos si Sam, sinabing gusto niyang ihatid si Natasha pauwi, at agad na nag-ayos ng driver. Maganda yung tanawin sa daan, at may mga berdeng halaman sa gilid ng daan. Tumingin si Natasha sa bintana at nawala sa kanyang mga iniisip. Hindi niya inisip na sa loob ng isang araw, naranasan niya yung pagtataksil ng kanyang best friend, pagkawala ng kanyang pamilya, at pagkatapos ay ikinasal na siya. Medyo naguguluhan siya kung saan pupunta sa hinaharap. Nung huminto yung kotse sa harap ng lumang bahay ng pamilya ni Quin, nagkataon na nakasalubong niya ang kanyang nanay, na kakabalik lang para bumili ng grocery. Nakita ni Macey yung mamahaling kotse na nakaparada sa harap ng bahay niya, at panay ang tingin niya sa gilid. Nung nakita niya na yung taong bumaba sa kotse ay ang kanyang anak, nagulat siya. "Natasha!" Biglang itinapon ng nanay niya yung basket ng gulay at hinawakan yung anak niya. "Saan ka galing? Kailan ka pa nagka-kaibigan? Bakit hindi mo sila dinala sa bahay para ipakilala?" Iniisip yung nangyari kaninang umaga, yung sampal na natanggap niya mula sa kanyang nanay ay masakit at mas lalong pinalamig yung puso niya sa kanila. Nawala yung ilan sa kanyang inisip na pag-iwas pagkahawak ng kanyang nanay sa damit niya. "Wala kang pakialam." Sagot niya. Sa pag-uwi, naisip niya sandali na hindi naman siguro masama na tumira sa pamilyang Busch. Nung nakita ni Macey Quinn na hindi siya pinansin ng anak niya, nag-ikot yung mata niya, parang nagmura ng ilang salita, at pagkatapos ay humarap at binigyan ng buong ngiti yung driver. "Kaibigan ka ba ng anak ko? Gusto mo bang pumasok at uminom ng kape? Hindi sinasabi ni Natasha sa kanyang pamilya kung may bago siyang mayaman na kaibigan. By the way, tingnan mo ito, dapat may mansyon sa lugar na iyon? Magkano kaya ang dowry na makukuha natin mula sa kanila kung ikakasal siya sa lalaki mula doon?" Habang nagsasalita pa rin si Macey Quinn, isinara ng driver yung bintana, tumingin ng diretso na walang emosyon, tapos ay pinaandar ang makina at umalis. "Anong lalaki!" Sabi ng kanyang nanay. Pagkalipas ng ilang sandali ay may naalala siya, mabilis niyang kinuha yung cellphone niya at kumuha ng litrato ng plate number ng Maserati. "Plate number 8888? Ito yung plate number ng mayaman dito sa Salt Lake City! Yung nagmamaneho ng kotse ay parang ka-level ng anak ng Boss. Bakit niya itinago iyon sa atin?" Sa pag-iisip, pumasok siya sa bahay at pumasok sa kwarto ng kanyang anak. Nag-iimpake ng damit si Natasha nung biglang pumasok ang kanyang nanay na hindi napansin at nagsimulang magtanong sa kanya. "Bago pumasok sa kwarto ko, pwede ka munang kumatok sa pinto? Palagi kang basta-bastang pumapasok!" "Bakit pa ako kakatok? Ito ang bahay ko! Pwede kong gawin ang gusto ko. Bakit ka galit? Anong ginagawa mo bago ako pumasok?" Naghihinala ang kanyang nanay sa kanya. Habang sinasabi niya yung mga linyang iyon, nagpatuloy siya at umupo sa tabi ng kama. "Mabilis mong ipaliwanag sa akin kung saan mo nakita ang napakayamang kaibigan? Nasaan na siya ngayon? Mukhang galing siya sa mayaman na pamilya. Tawagan mo siya para sa isang hapunan bukas. Tatanungin ko siya kung gaano kalaki ang kanilang bahay at kung gaano karaming mayayamang pamilya ang nakatira sa kanilang lugar. Kung makakakuha tayo ng 200,000 para sa dowry, hindi kita ipapakilala sa anak ng boss."