Kabanata 15

Nakahiga ako sa sahig, hindi makagalaw. Sobrang sakit ng katawan ko. May tumulo na mainit na likido sa aking mukha. May sugat ako sa aking ulo. Saan ako pupunta? "Anna," sabi NIYA. Boses niya, napakalamig. Ang mga salita niya, hindi ako komportable. "Ginising mo ako, mahal." Tumawa SIYA. Pilit akong umupo, pero hindi ko kaya. Sobrang sakit. "Saan mo ako dinala?" tanong ko. Umismid SIYA. "Wala kang pakialam," sagot niya. Bakit niya ako ginawa nito? Anong kasalanan ko? "Nasaan si Eymi?" "Wala kang pakialam," sagot niya ulit. Huminga ako ng malalim. Bakit ako nandito? Ilang araw na akong nakakulong dito. Bigla akong kinilabutan. Saan ako dadalhin NIYA? "Mayroon akong dapat gawin," sabi niya. Tumayo SIYA. Lumapit SIYA sa akin. Hinawakan niya ang aking mukha. "Maganda ka pa rin." Kinilabutan ako. Ayoko sa kanya. Ayoko sa ginagawa niya. "Huwag mo akong hawakan!" sigaw ko. Ngumisi SIYA. "Huwag kang mag-alala, hindi ako magtatagal." Umalis SIYA. Ano ang gagawin ko? Paano ako makakatakas? Narinig ko ang boses ni Dyeki. "Anna!" Boses niya, nagmamadali. "Dyeki?" sigaw ko. "Anna! Nasaan ka?" "Nandito ako!" Biglang bumukas ang pinto. Si Dyeki. "Anna!" Naluluha na siya. "Anong ginagawa mo dito?" tanong ko. "Hinahanap kita!" sagot niya. "Ang Tatay mo..." "Alam ko," sagot niya. "Inay..." "Alam ko, Anna. Ako ang bahala." Lumapit siya sa akin at tinulungan akong tumayo. "Tara na, aalis na tayo dito." Ngumiti ako. "Salamat, Dyeki."