Kabanata 26

Freya Grabe yung *bitch* na 'yon, akala niya talaga hindi ako karapat-dapat sa mate ko? Papatunayan ko sa kanya na nagkakamali siya pati na rin sa tatay niya. May kutob ako na 'yang dalawang 'yan, hindi mapagkakatiwalaan, gusto nila akong mawala sa palasyo at sa buhay ni Mateo. Kung hindi pa maaayos ng *mate* ko ang utak niya, sigurado ako na magtatagumpay talaga 'yang *bitch* na 'yan. Hindi ko na kailangang sabihin sa kanya kung ano ang nararamdaman ko, dahil kung talagang mahalaga ako sa kanya, dapat naramdaman niya 'yon. Pero sa tingin ko, kailangan kong maawa sa sarili ko dahil may pakiramdam ako na nagdadalawang isip siya. May mga duda siya sa akin at nakita ko 'yon nang ikinuwento ng hayop na 'yon ang tungkol sa *mate* niya bago pa ako. "Prinsesa, gusto kang makausap ni Konsehal Rapa," sabi ni Kamila, Tumingin ako sa kanya at tumayo mula sa upuan na kinauupuan ko malapit sa bintana. Maganda ang umaga at plano kong maglakad-lakad sa palasyo mamaya. Dahil may gustong makipagkita sa akin, mabuti pang simulan ko na ngayon. "Nasaan siya?" tanong ko. Si Rapa ang pinuno ng depensa, na naiintindihan ko na siyang magtuturo sa akin. "Nasa training hall, gusto ka rin niyang magpalit ng damit pang-training," sagot niya, at nagpunta sa walk-in closet. Gusto ko sanang pigilan siya sa paggawa n'on dahil kaya ko naman. Sinubukan kong sabihin sa kanya 'yon pero hindi niya ako pinayagan at ginawa na lang kung ano ang gusto niya. "Eto, pwede ka nang magpalit sa banyo," sabi niya at inabutan ako ng isang pares ng *leggings* at *sports bra*. Oo, akin 'yon. At nagpapasalamat ako na maayos naman ang lahat ng damit ko at iniwan 'yung mga punit at luma kahit pa paborito ko sila. Nasa sahig na ang aking sapatos na goma na naghihintay sa akin nang makalabas ako ng banyo. Sinout ko ang mga ito at sinundan si Kamila kung nasaan ang *training hall*. Lumabas kami ng palasyo at naglakad sa isang landas na papunta sa gilid at nakita na may mga *villas* din. Nagtataka ako kung sino ang nakatira doon. Ang mga *villas* sa Midnight Pack ay para sa mga importanteng bisita lamang, tulad ng prinsipe. Mayroon bang mas mahalaga pa sa hari at prinsipe mismo na maaaring manatili doon? "Kailangan nating maglakad nang mas mabilis, ang *training hall* ay 15-20 minutong lakad mula sa palasyo," sabi ni Kamila nang lumingon siya sa akin. "Pwede mo ba akong samahan maglakad?" tanong ko sa kanya at ngumiti siya, "Pasensya na, Kamahalan. Naglalakad ba ako nang masyadong mabilis?" "Hindi, pakiramdam ko lang na ayaw mo akong samahan maglakad," sagot ko, "Hindi, hindi naman. Kasi kadalasan sa likod o unahan kami naglalakad ng mga royalty." "Kung ganoon, sabayan mo na ako mula ngayon. Ayoko ng may naglalakad sa likod o unahan ko. Paano tayo mag-uusap kung malayo ka sa akin?" "Kung 'yan ang gusto mo, prinsesa," sagot niya at hinintay ako, kaya nginitian ko siya. Narating namin ang hall at namangha ako kung gaano ito kalaki. Sa tingin ko, buong gymnasium 'yon. May mga *locker* na nakahanay nang pumasok kami sa *training hall*. Marami, kaya sa tingin ko, maraming mandirigma ang gumagamit nito araw-araw. Pumasok kami at tinanggap ako ng mga gamit sa gym. May mga *bench* kung saan pwedeng magpahinga ang lahat kapag napapagod sila na nakaupo sa gitna at ilang dispenser ng tubig. Walang tao doon, kaya sa tingin ko, ayaw nilang malaman ng kahit sino na pupunta rin ako doon. Sa mas malayong bahagi ng *training hall* ay may boxing ring. Wala akong alam sa boksing dahil ang nanay at tatay ko ang nagturo sa akin ng *freestyle fighting*. Para itong laban sa kalye kung saan pwede kong gawin ang gusto ko. Sinabi nila sa akin na sa pagharap sa isang kaaway, hindi mo kailangang lumaban na may anumang patakaran sa isip. Sinabi nila sa akin na lumaban na may intensyon na pumatay dahil sila ang aking mga kaaway. Mga fighter silang dalawa, kaya naniwala ako sa kanila. Hindi ko pa sila nakitang nakipaglaban sa kahit sino sa pack at karamihan sa mga nakalaban nila ay mga *rogues*, kaya pinatay nila ang mga ito. Malapit na kami sa ring nang batiin ako ni Rapa. Tumingin ako sa likod niya at nakahanap ng isang pinto. Siguro ang opisina niya o kung ano, "Magandang umaga, Prinsesa," bati niya. Bati ko rin siya, "Hindi ko alam na magsisimula na pala ang training ko ngayon. Patawarin mo ako kung kailangan mo pa akong hanapin bago ako dumating dito," sabi ko, "Hindi na kailangang humingi ng paumanhin, prinsesa. Magdedesisyon ako rito agad. Alam ko na kahapon pa lang tayo nag-usap tungkol dito pero narito ako na pinapasimulan ka sa iyong sesyon," sagot niya, "Walang masamang nangyari, ahmm...--" sabi ko. Hindi ko alam kung paano siya babatiin. "Tawagin mo na lang akong Rapa, Prinsesa." "Rapa na lang," sabi ko, nakangiti. "Sige, magsisimula tayo sa mga pangunahing kaalaman," sabi niya, "Okay lang, pwede mo akong sabihan kung ano ang kailangan kong gawin. Kahit gusto mong linisin ko ang hall na ito, gagawin ko dahil kasama 'yon sa training ko," sabi ko sa kanya para hindi siya mag-atubili. Gusto kong ituro niya sa akin ang lahat ng kailangan kong malaman. "Salamat, nakabihis ka na kaya mas mabuting magsimula na tayo, prinsesa," sabi niya, at tumango ako. Nag-warm up muna kami bago niya ako pinatakbo sa paligid ng hall. Ayaw niya akong maging buong bilis at sinabi niya sa akin na gawin ko lang ito nang kaswal. Hindi na kailangang makipag-unahan sa sarili. Pagkatapos ay dinala niya ako sa kabilang bahagi ng hall kung saan naroon ang hagdan ng mabilisang liksi. Gusto niyang matuto akong gumalaw nang mabilis at madali. Sinunod ko ang sinabi niya at nag-focus sa ginagawa ko habang pinapanood niya ako. Napansin ko ang pagkunot ng noo niya nang tumingin ako sa kanya, pero hindi ko na lang pinansin. Sigurado akong maayos ang ginagawa ko at sinunod ko ang kanyang mga tagubilin. Itinayo niya ang mga *cone* pagkatapos at pinatakbo ako ayon sa kanyang mga sipol. Talagang nag-focus ako sa sarili ko dahil talagang magaling siya at gusto kong makasabay doon. Gusto kong matuto ng higit pa sa itinuro sa akin ng mga magulang ko. Kaya, kahit na sa palagay ko ay nakakabagot, ginagawa ko pa rin ito nang may sigasig dahil inaasahan kong matuto pa sa kanya. "Sapat na 'yan para sa araw na ito," sabi ni Rapa, "Mag-cool down ka para hindi ma-stress ang iyong katawan," dagdag niya, at gumawa ng mga ehersisyo sa pagpapalamig. Pagkatapos ay tinawag niya ako. Nakatayo siya sa tabi ng boxing ring kaya lumapit ako sa kanya. "Maganda ang ginawa mo sa training. Sa ilang sandali, akala ko magrereklamo ka tungkol dito sa buong oras, pero napakatiyaga mo," sabi niya, "Itinuro sa akin ng mga magulang ko na ang pasensya ay isang kabutihan," sagot ko, nakangiti, at tumawa siya. "Tama sila. May pakiramdam ako na sumailalim ka na sa training bago pa man ito, pero gayunpaman, ginawa mo ang lahat ng mga pangunahing bagay na hiniling ko sa iyo ngayon. Magandang simula 'yon, sa palagay ko talagang gusto mong matuto." "Sigurado 'yon." "Inaasahan ko na hindi ka na makapaghintay bukas. Tama ba ako?" "Oo naman," sagot ko. Nagpunta ako sa shower at nagbihis. Kumuha si Kamila ng panibagong damit para sa akin habang nagte-training ako, kaya nagpasya akong maligo rin doon habang matiyagang naghintay siya sa akin. Sinabi ko sa kanya na babalik na kami sa palasyo dahil oras na ng hapunan, kaya naglakad kami pabalik. "Prinsesa, hiniling ka ng hari na kumain ka na naman kasama niya," sabi ni Kamila. Tumango ako dahil mukha naman akong disente at pakiramdam ko tatanungin niya ako tungkol sa training. Makikita ko na naman ba ang *bitch* na 'yon? Sana hindi na.