11
“Grabe, dapat hindi ka na sumama, Verine. Baka sumakit na naman tiyan mo.” Sabi ni Mariah sa tabi ko. Kasalukuyan kaming tumatambay sa park. Karamihan sa mga andito ay jojowa.
“Okay lang ako, may ospital naman dito pag sumakit na naman ako,”
“Pag nagka-amoy tae na naman ako mamaya, ikaw na yan!” pangako nito saka ako marahang tinulak sa balikat.
Grabe.
“Anong masama? Excuse me, ang bango kaya! Siguro dapat gumawa ka pa ng perfume!” natawa ako sa pangako niya.
“Tumahimik ka nga, Verine. Akala ko tiyan mo lang ang masakit? Hindi ba masakit utak mo? Baliw ka na!”
“Ewan ko sayo! Tara na nga.” Pumasok kami ng kwarto at kakatapos lang namin nun ay pumasok na rin si Propesor.
Mabuti na lang at walang traffic kagabi, umuwi na kami agad. Dumiretso ako sa higaan at nagpahinga. Kahit nanghihinayang dahil hindi ko nakita si Malcolm, pinilit ko na matulog para gumaling dahil wala na ang sakit na ito. Fuck it, dahil sa tiyan ko.
Malas na timing!
Pumunta si Mynt sa kwarto, para magdala ng pagkain at bigyan ako ng gamot. Binati niya ako ng konti at pinayagan akong magpahinga.
Maingat din siya. Naalala ni Tit na nakita akong bumaba na naka-uniporme. Si Mynt naman nasa kusina.
Nagiging tambayan na ba ang kusina ngayon? Malaki dahil presko, presko din naman sa ibang parte ng bahay.
Teka?
Nasaan na tatay mo Mynt?
Pwede ba yun?
Syempre hindi ko pa siya nakikita. Sa tingin ko nagjugjugan kami ni Tit kagabi kaya hindi ako pupunta at si Mynt ang inutusan!
Balik-loob na naman sakin si Tit.
Pareho sila ng nanay niya na ayaw akong papasukin, pinilit ko kaya wala silang nagawa.
Okay lang ako nun, sakit lang ng tiyan!
Nag-alok si Mynt na ihatid ako. Hindi na ako tumanggi.
Bakit hindi ako pagamit ni Tit ng isa sa mga kotse niya, nasa tamang edad na ako ah!
“Narinig mo ba yung sabi ni Kyla?” tanong sakin ni Mariah.
“Ha? Ano yun?” tanong ko sa kanya.
Kakatapos lang namin ng unang klase.
“Mayabang daw si Suecyn na siya ang magiging assistant ni Doctor Monteclar dahil handang-handa na daw siya!”
“Ang yabang talaga! Nakakainis! Ready lang siya pero hindi naman ganun kagaling kaya wag siyang magpakatiwala! Andito pa ako! Kahit hindi ako mag-aral, kaya ko yan!” pagmamayabang ni Mariah.
Galit na galit siya sa kayabangan ni Suecyn pero siya mismo ganun. Haha! Pero syempre mas mabait si Mariah kesa dun.
“Kaya mo? Muntik ka nang bumagsak sa exam natin last time, nag-aaral ka pa naman ah!” natawa ako habang sinasabi sa kanya.
“Grabe, alam ko naman na hindi niya susubukan ang review ko eh! Kasalanan ng propesor no! Ginawa ko lahat, siya pa ang pumalpak!” Nakakainis niyang pangako.
Tinaasan ko siya ng kilay. “Ay, bakit parang tight na tight? Wala ka na ba?” tanong ko sa kanya ng pagtataka.
“Hindi ah! Tama na, Verjy, tayo pa rin naman… nag-cocool off lang, cool off ganun.” Malungkot niyang pangako.
“Akala mo ang hot mo! Anong klaseng karne ba kailangan mong i-refrigirate?”
“Shuta ewan ko sayo, Verine. Ayoko munang isipin yan dahil kailangan kong mag-focus! Talo ko si Suecyn! Makikita niya!” Sabi niya ng determinado.
“Sige maniwala ka, baka matalo mo pa ang tumatakbong kandidata for magna cum laude.”
Nagsuka sakin. “Nagloloko ka ba diyan? Ay bakit parang lungkot mo? Naging determinado ka lately ah?” tanong ko sa kanya.
“Grabe ka!” Sisi niya sakin.
“Well hindi naman ako nagsasabi, nagsu-support pa nga tayo!” sabi ko sa kanya.
Totoo naman na tumatakbong kandidata si Suecyn. Ang ganda at matalino pa, magaling din sa volleyball! Done dance din, talentado ang babaeng yun.
Pangalawa siya sa pinakamagandang babae dito sa unibersidad. Ako ang una.
Sayang at hindi siya ang una, sana na sa kanya na lahat pero syempre hindi naman pwede yun.
Hindi naman ako talo, kahit na matalino siya at magaling sa lahat, mas magaling pa rin ako sa kanya!
Halatang may gusto kay Malcolm, ang malaking umbok kong doktor!
Makakalaban ko siya! Okay, mas magaling ako sa kanya. Just in case, niloloko pa ako ni Malcom!
“Bahala na nga, mas magaling naman ako sa kanya.” Sinampal ko sa balikat si Mariah nang marinig ko ang sinabi niya.
“Ano bang mas magaling ka? Nakatapak ka lang sa paa ko Mariah kaya tumahimik ka diyan!” ngumisi ako sa kanya.
“Wow! Bakit ang lakas mong mang-angkin, Verine?”
Tinitigan ko siya.
“Makapal na ang kalyo sa paa mo eh, dahil hindi mo ako pinapatapos, tsk.” Pangako niya.
“Wala akong kalyo sa paa hey!” sagot ko sa kanya.
“Then, Ikaw yun!” sagot niya na may halong tawa.
“Ako talaga! Tara na nga.”
“Mag-aral na lang tayo,” sabi niya.
Syempre praktikal naman, pero hindi pa ako handa dun.
Buti na lang handa na si Suecyn, kailangan ko rin mag-aral ng lahat. Hindi dahil kailangan ko si Malcolm, pero para makapasa pero syempre kasama si Malcolm sa rason kung bakit kailangan kong mag-aral.
“Hindi mo pa rin ba nasusundo?” tanong sakin ni Mariah. Umiling ako.
Nangako si Mynt na susunduin ako pagkatapos ng klase. Hanggang ngayon wala pa rin siya. Kanina pa ako nasa labas ng unibersidad, malapit sa gate. Si Mariah lang ang kasama ko.
“Ganun din naman ako.” Alok niya.
“Hindi ko na matandaan ang daan papunta sa bago naming tirahan, lumipat na ba tayo?”
“Yeah… Maghihintay ka pa ba talaga?” tanong niya.
Wala akong magawa, dahil si Mynt yun eh!
Baka busy pa sa trabaho o baka traffic? Isang oras na ang nakakalipas, wala pa rin siya. Mabuti na lang at sumama sakin si Mariah kahit may pupuntahan na siya dapat.
“Pwedeng pumasok muna tayo sa kotse?” Turo nito sa kotse na hindi kalayuan sa min.
“Baka hindi niya ako makita pagdating niya.”
Huminga siya ng malalim. “Kukuha lang ako ng gamit sa kotse.” Niyakap ko siya.
Tinitigan ko ang cellphone na hawak ko, walang text si Mynt o Tit.
Lumingon ako para harapin ang gate ng aming unibersidad. Pwede na ba akong pumasok habang wala si Mynt?
Lintek naman! Tutubo na ang ugat sa binti ko, katatayo ko lang.
“Grabe!” Napasigaw ako sa pagbagsak ko, pinalampas pa ako. Haharap ako sa daan ngayon. Na-support ang braso ko kaya hindi naman masyado dun. May matigas na pumalo sa likod ko kaya bumagsak ako.
Tumayo ako agad.
Anong nangyari? Binuksan ko ang cellphone ko na may crack na ngayon ang screen.
Shit.
Mabilis ang pintig ng puso ko at nag-iinit ang buong katawan ko.
Nasa daan ako nang bumagsak ako.
“Shuta! Verine!” Sigaw ni Mariah mula sa kanyang sasakyan. Tumakbo ito ng mabilis papalapit sakin.
Lumingon ako para makita ang motor na nakahandusay sa daan at ang rider na nakatayo na ngayon.
Binuksan ko ulit ang cellphone ko.
“Okay ka lang ba?!” Nag-aalala niyang tanong.
“Sirang-sira cellphone ko…” Yan lang ang nasabi ko.
Pinalagpas ako nito.
“Putangina! Grabe!” sigaw niya.
“Verine dumudugo ka!”