13

Lahat may dahilan. Naniniwala ako na lahat ng nangyayari may dahilan, hindi lang natin alam kung maganda o hindi. Pero kahit ganun, alam kong may dahilan kung bakit nangyari 'to sa akin, kung bakit ako nagulat. "Kailangan ng x-ray ng binti niya para makita kung may bali," sabi nung doktorang babae sa harap namin. Lumingon ako kay Tit. "Sige, nasaan 'yon?" tanong niya. Pumunta kami doon, habang naghihintay kami, nakita ko si Malton. Pinakilala na ni Tit kanina nung dumating siya. Ready na sanang magtanong si Tit sa akin. Nagtataka ako kung bakit hindi ko nakita 'yung motor na paparating, syempre nakatalikod ako. Tapos, sinabi niya na hindi na siya naniniwala na magiging super hero ako dahil wala akong kapangyarihan para mapigilan 'yung nangyari sa akin ngayon. Ano pa kaya ang iisipin ni Tit? Hindi mo alam kung nag-aalala talaga siya o sinusubukan niya lang akong pakalmahin nang hindi niya alam. Dumating na rin si Mariah sa labas at binati si Tit kanina. Mukhang papunta na rin si Mynt. Sabi busy daw sa trabaho si Mynt kaya hindi ko siya agad sinundo, papunta na si Tit, sabi niya hindi lang ako tinext. Sabi niya alam niyang maghihintay ako. Ito talaga 'yung nangyari. Ito si Mariah na nagsabi sa akin na ang una kong naalala ay 'yung basag kong cellphone. Syempre binigay sa akin 'yon ng tatay ko nung birthday ko kaya inaalagaan ko talaga 'yon! Hanggang sa na-shock ako na 'yon 'yung una kong napansin, hindi 'yung dumudugo kong tuhod. Tumayo ako agad nung nahihirapan pa ako kanina. Adrenaline. Kaya siguro nakatayo na ako agad. Nagkaproblema rin si Tit dito at hindi man lang nakuha 'yung plate number nung nag-crash. May CCTV sa daan na 'yon. Sa pagkakaalam ko, chine-check ng gwardya. Naalala ko na dati, wala man lang tumulong. Nakita pa nila 'yung nangyari sa akin. Nanonood lang. Bwisit sila! Dahil Monteclar Malton 'yung kasama namin, agad kaming inasikaso. Hindi ko pa nakumpirma kung kapatid niya talaga si Malcolm, pero malamang tama ako. Paano ba naman kasi sinusunod siya ng mga nars dito at ng mga nars sa school, kahit mas bata pa sa kanya? Kanina nung nagpakilala si Malton, nanliit 'yung mata ni Tit sa akin. Nakilala si Malton sa mga kaklase at kaibigan. Magkaibigan ba kami? Buti naman! Konti lang tao dito ngayon kaya okay lang na mauna, tapos ganoon talaga 'pag okay na mauna. 'Lintek, Verine, nagalit ka pa sa sitwasyon mo!' bulong ng utak ko. "Verine Garzon, pasok sa x-ray room," sabi nung nars. Itinulak ni Tit 'yung wheelchair ko papunta doon pero pinigilan siya ng nars. "Mga may papa-x-ray lang ang papayagan sa loob, kasi hindi naman pwedeng marami," sabi niya. Tumango lang si Tit, binuhat ako ni Malcom papasok. Pinayagan. Malaki 'yung kwarto at may mataas na rectangular table na sa taas at walang ilaw. Ngayon nagtataka ako kung bakit nakaabot ako ng fourth year ng med hindi pa ako masyadong nakakaalam sa gamit sa ospital. Ang alam ko lang beauty! Hinatid niya ako sa isang rectangular table, sa tabi noon 'yung x-ray machine. Umikot 'yung mata ko at napakarami pang ibang kagamitan dito sa loob. "S-salamat Malton," sabi ko kay Malton. Ngumiti ito sa akin. "Sir, kailangan niyo pong lumabas," sabi nung nars. Lumingon ulit siya sa akin at ngumiti. Sinara ng nars 'yung pinto. Ito na ba 'yung nars ang mag-x-ray sa akin? "Hintayin na lang natin si Doc, humiga ka muna diyan," sabi niya sa akin na gawin ko rin. Magkakaroon na ako ng peklat nito, pumapangit na 'yung binti ko. 'Shh... Verine may dahilan ang lahat. May dahilan, kaya pakalmahin mo ang sarili mo.' bulong ng utak ko sa sarili niya. Sana talaga may magandang dahilan kasi kung wala! Narinig kong bumukas 'yung pinto. "Doc, x-ray." pangako ng nars. Hindi ko na siya tinignan, maghihintay na lang ako dito para makita. Humiga ako nang maayos na parang nasa kabaong. 'Bwisit ka Verine, ano bang ililibing mo? Kaya nga pinagpapahirapan ko, ' sabi ulit ng utak ko. Umupo na lang ako, baka naman hindi ko kailangang humiga. Chika lang naman 'yung nars. Nakita ko 'yung Doktor na naka-surgical attire, pero walang gloves o kahit ano. Yon lang. Kinuha niya 'yung nandoon, hindi ko makita kung ano 'yon kasi may humaharang. Mukhang nakuha niya na 'yon. Binaling ko 'yung tingin ko sa gilid kung saan 'yung ilaw na sinasabi ko. Tahimik sa loob ng kwartong ito, kailangan mo ng mga bata. "Kailangan mong humiga." Matigas na sabi ng doktor. Ginawa ko agad nang hindi tumitingin sa kanya, mukhang galit si Doc. Inayos ko 'yung higaan. Naramdaman kong papalapit siya sa kinaroroonan ko. Lumingon ako para hawakan 'yung hawak niya at ibinaba ko 'yung tingin ko sa pantalon niya. Bwisit! Nanlaki 'yung mata ko nang makita ko 'yung umbok sa pantalon niya. Tumingala ako sa mukha nito. Nagtagpo 'yung mata naming dalawa. Bwisit! Sabi ko may dahilan! Magandang dahilan!