Kabanata 2

Nagpa-play: Without You. Napangiti lang ako pagkarinig ko sa kantang 'yon. Ewan ko ba pero naalala ko nung bata ako, kinakanta ko 'yan lagi sa videoke. Muntik na akong ma-in love sa movideoad dahil paulit-ulit ko 'yang pinatutugtog. Sinandal ko ang ulo ko sa likod ng upuan ko, masayang nakatanaw sa malawak na palayan, at sa papalubog na araw. Malamig ang air conditioning sa loob ng bus, hindi ko namalayan na pumipikit na pala ang mga mata ko at tuluyan na akong nakatulog dahil sa pagod. "Sa mga pababa ng General Trias, gising na!" Sinubukan kong imulat ang mga mata ko nang marinig ko ang sigaw ng konduktor. Napairap ako at tumingin sa paligid. Medyo madilim na, nakatulog din ako ng ilang oras, kinamot ko lang ang leeg ko habang naghihintay sa pagbaba ng ibang pasahero. Hindi naman ako gusto na makipagsiksikan, lumipas ang ilang segundo at nakababa na ang ilan sa mga pasahero. Kinuha ko ang bag ko at nag-aalanganin akong bumaba, halos pumipikit pa ako sa dami ng ilaw sa paligid, medyo maingay din dahil sa dami ng tao. Ito ba ang tinatawag nilang manila? Agad naman kung kinuha ng konduktor ang iba ko pang gamit sa bus. Tumayo ako sa gilid at nagpilit na hanapin ang katawan ni Mareng Althea. Nasaan na kaya ang babaeng 'yon? Luminga-linga ako, hanggang sa nakita ko ang isang babae, maikli ang buhok hanggang sa leeg niya. Nakaitim siya at naka-short shorts. Pinanood ko 'yon saglit hanggang sa lumingon siya para tingnan ako. 'Anna Madrigal? Lumapit siya at hinalikan ako sa buong pagkatao ko. "Ikaw pala beshy, ang ganda mo!" Laki ng sasabihin niya dito, ang dami ng tao, hindi ka talaga nagbabago Althea. "Thea ang ingay mo," Pinigilan ko siya. Muntik na akong himatayin nang bigla niya akong niyakap ng mahigpit. "Namiss kita sobra!" Mahina niyang sabi, agad naman akong ngumiti at niyakap din siya pabalik. Si Thea kasi ay parte na ng buhay ko simula noon, itinuring na namin ang isa't-isa na magkapatid, kaya pareho kaming nalungkot nang lumipat siya dito sa Maynila para kunin ang kursong gusto niya. "Umiiyak ka ata?" Biro ko pa. Agad niyang binitawan ang yakap at sineryoso akong tiningnan. "Bakit para sa akin ay mas mabuti?" Tumusok ang nguso niya, "ano ba ang pinakamagandang sabon mo?" Dagdag niya, hindi ko mapigilang matawa. "Uy Thea pagod ako sa byahe, mamaya na tayo magkwentuhan." Agad kung kinuha ang bag na dala-dala ko. Kinuha niya 'yung isa. "OMG Anna, buti hindi naging bastos ang mga braso mo dito," Sabi niya habang naiirita na bitbit ang malaking bag. 'Ang bigat nito. Seryoso ka!" Dagdag niya pa. Huminto kami sa isang sulok habang naghihintay ng sasakyan. Maya-maya pa'y may humintong taxi sa harap namin, nagmadali kaming sumakay dala ang mga gamit ko, medyo madilim din kasi sa General Trias. "Kamusta ka na Anna?" Nagulat niyang tanong, halos ilang minuto na kami dito sa taxi. Hindi ko alam kung mabagal lang kami gumalaw o malayo lang talaga ang condo ni Althea. "Ganun pa rin, walang pinagbago," Nakangiti kong sagot, "ikaw Thea kamusta ka na?" Sa pagkasabi ko 'non binigyan niya pa ako ng iritang ekspresyon. "Busy, halos tumanda na ako sa pagtatrabaho." 'Maganda naman talaga na dito ka natira, mas lalo akong maaaburido dahil sa sobrang pagkabagot. Binilhan ng condo ng mommy ko para sa halos sa buong pamilya, at ako lang naman. Halos nagkukwento na ako tungkol sa mga gamit na 'yon sa tingin ko dahil sa sobrang boring." "'Yon ang iniisip ko, nakakahiya Thea." Kumunot ang noo niya. "Anong kahihiyan!" Isigaw pa. Kahit na ang bibig niya talagang tumatalbog sa sirena ng pulis. "Mas matutuwa pa sila kung malalaman nilang kasama mo ako!" Dagdag niya pa. Ngumiti ako sa kanya ng may pasasalamat at hinawakan ang kamay niya. "Thea... Salamat," Seryosong pangako ko habang nakangiti pa rin. Hindi ko alam kung paano ko susuklian ang kabaitan niya, pero ang lahat ng nakakapit ko ngayon ay ang salitang ‘salamat'. Alam ko na hindi tumatanggap ng kabayaran si Thea kung gumagawa siya ng maganda, sobrang swerte ko kasi may kaibigan ako na katulad niya. Kung gaano kalakas ang bibig niya kung magsalita, ganun din ang gawa niyang kabutihan. Para sa akin ay parang ulan mula sa langit, hindi lang ako nagpapasalamat sa libreng tirahan, nagpapasalamat ako dahil may taong mapagkakatiwalaan at makakasama ako sa mundong pinasukan ko. "Nag-iisa ka lang talaga dito?" Halos lumuwa ang mata ko nang makita ko ang kabuuan ng condo ni Althea. Ang mga gamit at ang espasyo ay mamahalin, lalampas pa sa tirahan ng isang buong pamilya. Nakakahiya tuloy hawakan ang mga gamit dahil mukhang mamahalin, hindi naman lingid sa kaalaman ko na kaya naman ng pamilya ni Althea. Ang mga magulang niya kasi ay hindi makauwi pa dito sa Pilipinas dahil inaalagaan nila ang negosyo nila sa ibang bansa. Ibinitaw ko ang bag ko sa isang rektanggulong sofa. "Sabi ko naman sa'yo, kaya ayos lang na payagan kitang samahan ka dito." Lumapit siya sa ref at kumuha ng malamig na tubig, isinalin at iniabot niya sa akin. Tumingin ako sa paligid, hindi ko maitatanggi ang pagkamangha dahil sobrang cozy at maayos tingnan ang buong condo. "By the way, hindi na tayo mag-aalala sa pagbabayad ng mga bill sa tubig at kuryente kasi nagpapadala si mommy para 'don buwan-buwan," Sabi niya, agad ding sumimangot sa akin. 'Grabe naman si Thea. Nakakahiya, may trabaho naman ako para—" 'Hep! Hep! Hep! Anna relax ka lang... Inhale... Exhale. Mas mabuti ng makatipid, kesa mahirapan sa pag-budget ng kayamanan." Lumapit siya sa akin at umupo sa tabi ko. "Ano ba 'yan Anna... Walang nakakahiya dito, hindi mo ba ako kapatid?" Seryoso at sinsero niyang sinabi habang nakatitig ng diretso sa mata ko. "Alam mo kung ano ang nakakahiya?" Dagdag niya pa. "Ano?" Nagtataka kong tanong. 'Kung gaano ka kaganda, at wala ka pang boyfriend. Uy besh! Gising! Kailangan ng katawan mo ang flirt pills? Tumatanda na tayo! Oo... Tumanda na tayo, mag-me-menopause ka pa 'di kaya o mas maaga. Nasa'yo 'yon." Nakatitig pa rin siya sa akin, sa tingin mo ay kadiri dahil wala pa akong boyfriend. Sabi ko rin naman kanina sa taxi na wala pa akong boyfriend, mas nagulat pa si Thea sa narinig niya. Sabi niya hindi siya makapaniwala na NBSB ako. "Kailangan kong mag-flirt habang maaga pa, baka sakaling gumaan ang pakiramdam ko," Dagdag pa niya. Hindi ko na lang pinansin 'yon. "Uy besh... Saan 'yon ang kwarto mo!" Kasabay ng pagtuturo sa isang kwarto, sa totoo lang may dalawang kwarto pa dito. 'Yung isa siguro sa kanya 'yon. "Nilinis ko na 'yan... Pwede mo ng paglaruan." Sabi niya at nagpunta sa kusina. 'LECHE!" Malakas niyang sigaw mula sa kusina. Automatic akong tumayo at tumakbo papunta doon. 'Thea? Bakit !?" Nagtataka kong tanong, lumabas siya ng kusina na kinakamot ang leeg niya. "Besh... Sorry, hindi ako nakaluto ng pagkain natin." Irita siyang lumapit sa akin. Actually medyo nagugutom din ako, anong oras na kasi at hindi pa ako kumakain bago ako umalis kay Lola. "Huwag ka mag-alala... Tara na," Tinulungan pa niya akong makalabas sa rektanggulong sofa. "Bili na lang tayo sa convenience store sa baba," Tanong niya, "Sorry talaga besh..." Nag peace sign pa at ang cute. "Ano ba? Malaking bagay na nga na pinatira mo ako dito sa condo mo!" Sagot ko. Ngumiti lang siya ng malapad. "Tara na?" Yaya ko. Ngumiti kami habang lumabas sa condo at nagtungo sa convenience store na tinutukoy niya. "Pumili ka ng gusto mo besh. Hihintayin kita diyan," Sabi ni Thea habang hawak ang dalawang ice-coffees at isang inorder na burger, itinuro niya ang bakanteng mesa sa gilid.