Kabanata 48: Unang Beses
Nagningning nang konti ang mga mata ni Juliana tapos ngumiti siya, "Kumuha ka pa ulit."
Tango ni Benson, pero binaba niya yung pritong itlog at kinain niya yung mga pansit na ang bango.
Pero, yung ibang pansit overcooked habang yung iba naman kalahating luto at sobrang asim kaya nanginig siya at napahinga nang malalim.
Tinignan siya ni Juliana, "Anong nangyari?"
Nilunok ni Benson yung mga pansit nang hirap na hirap at sinabi niya nang walang ekspresyon yung mukha, "Wala naman, ang sarap lang kaya nakagat ko yung dila ko."
Sabi ni Juliana, "Kumain ka pa ulit."
Nag-isip si Benson kung bakit ang sarap tingnan nung mga pansit pero ang pangit ng lasa.
Tinanong niya siya, "Nagluto ka na ba dati?"
Nagdalawang-isip nang konti si Juliana, tapos umiling siya, "Hindi."
Nagluto na siya minsan nung siya pa si Miranda, pero minsan lang.
Pero, talagang first time niyang magluto bilang si Juliana.
Mas maganda na ang mood ni Benson. First time niyang nagluto at hindi nagustuhan ni Jayden dati.
Kaya naman kalmado niyang kinain yung mangkok ng madilim na luto.
Napaduda siya sa buhay niya!
Tinapos ni Benson yung maasim na sopas na pansit sa harap ni Juliana at tumingala siya sa kanya, "Huwag ka nang magluto ulit."
Tinaas ni Juliana yung mga mata niya, "Hmm?"
Naramdaman lang ni Benson yung kakaibang lasa pa rin sa bibig. Seryoso niyang sinabi, "Ako na magluluto para sa'yo habang buhay!"
Sa hinaharap, hindi niya hahayaan si Juliana na magluto!
Sa biglang pagkasabi ng matatamis na salita nag-init yung mukha ni Juliana at umiwas siya ng tingin.
Natapos kumain si Benson at dinala niya yung mga plato sa kusina.
Nakita niya na may natira pang kalahating palayok ng pansit, nag-isip siya saglit, at kinuha niya ito para sa aso.
Mina-meryenda rin ng aso yung dog food pati na rin yung mga pagkaing ito.
Pagkaamoy ng pansit, tumakbo yung aso para kainin yung pansit nang masaya.
Pero, isang subo pa lang, napapikit na siya at natumba sa lupa, nilabas yung malaking dila niya at tumahol: Ang pangit! Muntik na akong malason!
Nakaupo pa rin si Juliana sa dining room. Tumingin siya sa kusina, kung saan may tunog ng kalderong nagkakabasaan, tunog ng naghuhugas ng plato, at tunog ng asong tumatahol sa labas.
Nasa kalagayan siya ng pagkawala sa sarili, iniisip na ito yung payapang buhay na gusto niya dati pa.
...
Kinabukasan, sa dining table.
Tinignan ni Lolo Leach si Benson habang kumakain, "Nagluto si Jill para sa'yo kagabi?"
Huminto nang konti yung kamay ni Benson na may hawak na chopstick bago siya tumango, "Oo."
Nagtataka na tanong ni Lolo Leach, "Masarap ba? Kamusta yung luto ni Jill?"
Sumulyap si Benson kay Juliana na nakaupo sa kabilang mesa, nakita niya na nakatingin siya, at tumango ulit laban sa kanyang konsensya, "Masarap."
Biglang ngumisi si Lolo Leach, "Siguradong masarap. Jill, magluto ka naman para kay lolo kapag may oras ka, gusto rin tikman ni lolo yung luto mo."
Alam niya kung gaano ka-arte si Benson pagdating sa pagkain, at kung hindi niya gusto, sigurado hindi siya kakain ni isang subo.
Kung sinabi ni Benson na masarap, talagang masarap yun.
Bago pa makatango si Juliana, dali-dali na tumanggi si Benson, "Hindi!"
Tinignan siya ni Juliana at Lolo Leach.
Tumingin si Benson kay Lolo Leach na hindi masaya at sinabi niya nang malalim na boses, "Lolo, si Jill ay reyna ko, hindi isang kusinera. Hayaan mo na lang yung chef ang magluto para sa'yo."
Kahit tinanggihan, masaya si Lolo Leach, "Mabuti at marunong kang magmahal sa asawa mo!"
Nagaan ang pakiramdam ni Benson na nakaligtas sa kamalasan ang panlasa ni Lolo Leach.
Pagkatapos ng almusal, kailangan pumunta ni Benson sa opisina, pero hindi siya nagmamadali. Kinuha niya yung tali niya at tumayo siya sa harap ni Juliana.
Tumingala si Juliana sa kanya, "Anong meron?"
Itinulak ni Benson yung tali sa kamay niya, itinaas yung baba niya, inunat yung leeg niya, at naghintay na itali niya ito.
Nakasimangot si Juliana.
Ang isip bata talaga ni Benson!